Heineken - 8L BLADE Biervat
We hebben het al vaak over IPA’s gehad, dus we gaan niet opnieuw op de basis ingaan. Je weet al dat het hoprijke, smaakvolle bieren zijn met een hoger alcoholpercentage dan het doorsnee pils. Maar binnen deze grote, uitgesproken familie bestaat er een scheiding die tot eindeloze discussies leidt: East vs West IPA.
Wat onderscheidt ze nu eigenlijk van elkaar? Is het alleen de geografische ligging, of is er meer aan de hand? Laten we de verschillen tussen de IPA-stijlen eens goed onder de loep nemen.
Zet je schrap. Het wordt een hoppig avontuur.
Als IPA’s een persoonlijkheid zouden hebben, zouden West Coast IPA’s de luidruchtige, zelfverzekerde types zijn. Het klassieke smaakprofiel van een West Coast IPA wordt gekenmerkt door:
Sterke bitterheid
Een karakteristieke, dennenachtige en harsachtige hop
Frisse, droge afdronk
Strak uiterlijk
Een gematigde moutbasis
Dit zijn de echte hopkrachtpatsers. De bitterheid staat centraal. De mout is aanwezig, maar dient vooral om de hop te ondersteunen, niet om ermee te concurreren. In de jaren 2000 en begin jaren 2010 was er een onofficiële wedloop om de meest hoppige, meest bittere IPA te brouwen die er maar kon zijn. West Coast IPA’s liepen daar trots voorop. Denk aan scherpe grapefruitschil, dennennaalden en een pittige afdronk die ervoor zorgt dat je steeds weer een slokje neemt.
Probeer eens Lagunitas IPA op BLADE (of tap direct uit een 5L biervat), als voorbeeld van een klassieke West Coast IPA!
Laten we nu eens het land doorkruisen. De kenmerkende eigenschappen van een East Coast IPA zijn:
Een uitgesprokenere hopkarakter
Minder bittere smaak
Fruitige aroma’s
Zachter mondgevoel
Vaak troebel uiterlijk
In plaats van je meteen met een klap in het gezicht te overvallen, laten East Coast IPA’s je rustig wennen. Ze laten vaak tonen van tropisch fruit, citrus en steenfruit naar voren komen, terwijl de bitterheid wat meer op de achtergrond blijft.
Ze zijn soepeler, ronder en toegankelijker.
New England IPA’s (NEIPA’s) worden vaak ingedeeld in de discussie over IPA’s uit het oosten versus die uit het westen. En daar is een goede reden voor. NEIPA’s voeren de kenmerken van de oostkust nog verder door met een troebel uiterlijk, intense aroma’s van tropisch fruit, een lage bitterheid en een zacht, luchtig mondgevoel.
Ze worden ook wel eens ‘sapbommen’ genoemd en hebben een grote rol gespeeld bij het hervormen van de hedendaagse IPA-trends.
Om deze vergelijkingsgids voor IPA’s goed te begrijpen, moet je kijken naar hoe elke stijl wordt gebrouwen. Zowel East Coast IPA’s als West Coast IPA’s zijn bovenste gistingsbieren. Het echte verschil zit hem in de manier waarop hop wordt gebruikt.
Lees ons artikel over gistfermentatie voor meer informatie.
Bij West Coast IPA’s worden tijdens het koken grote hoeveelheden hop toegevoegd. Door de hitte komen de alfazuren uit de hop vrij, waardoor de meetbare bitterheid (IBU’s) toeneemt. Je kunt het vergelijken met het trekken van sterke thee: hoe langer en op hogere temperatuur je kookt, hoe meer bitterheid er vrijkomt. Zo ontstaat het klassieke, krachtige en scherpe smaakprofiel van een West Coast IPA.
IPA’s van de oostkust (met name NEIPA’s) maken veel gebruik van dry hopping. Dry hopping houdt in dat er hop wordt toegevoegd tijdens de gisting of na het koken, bij lagere temperaturen.
Wat doet dat?
Behoudt de delicate hopoliën
Versterkt de geur
Versterkt de fruitige en bloemige tonen
Vermindert de scherpe bitterheid
Sommige brouwerijen passen zelfs ‘double dry hopping’ (DDH) toe, waardoor het aroma wordt versterkt zonder dat de bitterheid sterk toeneemt. Deze techniek is tegenwoordig bepalend voor de meeste kenmerken van East Coast IPA’s.
Het komt allemaal neer op persoonlijke voorkeur. Houd je van een scherpe bitterheid, een zuivere afdronk en een klassieke Amerikaanse hopkracht? Kies dan voor de westerse stijl. Geef je de voorkeur aan sappige fruittonen, een zachter mondgevoel en minder bitterheid? Kies dan voor de oosterse stijl. Beide stijlen laten de hop goed tot zijn recht komen, maar op heel verschillende manieren. Dat is het mooie van de IPA-familie.
Het debat over East vs West IPA gaat niet over welke beter is, maar over hoe hop zich op verschillende manieren kan uiten, afhankelijk van de bereidingstechniek. Als je deze verschillen tussen IPA-stijlen begrijpt, krijg je meer waardering voor het vakmanschap dat achter elk glas schuilgaat. En wat is de beste manier om deze vergelijkingsgids voor IPA’s echt te begrijpen?
Probeer ze allebei. Naast elkaar!